Ietwat moe na al dat gebus, gereis en gewacht in Zuid-Amerika, besluiten we heerlijk relax de drie weken Panama door te brengen. Dat dat niet moeilijk is blijkt al snel. Tropisch en Caribisch is het hier. Panama City is een grote en aparte stad. Een enorme skyline, die 's avonds spooky overkomt. Er staan namelijk heel veel van die skyscrapers leeg en dus zijn ze onverlicht. Wij zitten in het oude gedeelte van PC, doet een beetje Barcelonees aan. Mooie gerenoveerde historische panden afgewisseld met leegstaande en afgebrokkelde panden waar de bomen en struiken in en uit groeien (ok minder Barcelonees). Wij zitten hier in een superhostal, waar we zo nu en dan zelfs een privekamer hebben en dus even verlost zijn van een bed in de dorm (draagt ook bij aan het uitrusten).

Vanzelfsprekend hebben we het beroemde Panamakanaal bekeken. Indrukwekkend om te zien hoe die enorme schepen zo'n 40 meter zakken om van de ene naar de andere oceaan te komen.
De stad heeft ook een enorm junglepark waar we heerlijk rondwandelen. Dat doet hier bijna niemand dus lijkt 't alsof we echt in de jungle rondlopen, zeker wanneer we een luiaard, een soort klein hertje (hoezo cityslickers) en een aap spotten! Gewoon midden in de stad.

Strand en zee zijn evenmin ver van PC en natuurlijk een must do op een relax trip. In het noord-oosten liggen de San Blas eilanden waar de Kuna hun habitat hebben. Van de 200 eilanden bewonen zij er circa 50, een ander klein deel gebruiken ze voor de toeristen. Palmboom eilanden met witte stranden, blauwe zee en een hut vlak aan bruisende golven met zeebries. Het klinkt allemaal nogal Ad Visserig (bruisende golven en zeebries), gelukkig is er de vloed die het witte-stranden-beeld in perspectief plaatst (helemaal geen strand meer, laat staan wit).

Vervolgens verkennen we Boquete in het westen van Panama. Een waar Amerikaans renteniers bergdorp, maar wonder boven wonder nog met de charme van Panama. Ook hier weer tranquila; de beroemde Duran koffie gedronken, loopje naar de supermarkt om weer een lekker maaltje in elkaar te draaien en Super Bowl on Super Sunday ondergaan. Veel Amerikanen, bier, bratwurst (?) en chickenwings. De hele tent is voor The Saints uit New Orleans en wij zielige buitenlanders voor de Colts uit Indianapolis. En ja, hoe zielig ben je als ze dan uiteindelijk toch verliezen .

Genoeg berglucht gesnoven, dus weer tijd voor zon, strand en zee in het zuiden van Panama. Ditmaal is Santa Catelina onze bestemming, een bootreis van het beroemde Coiba Island vandaan (met zoutwater huiskrokodil Tito). Santa C is weer een heerlijk rustig dorp met nog geen 500 inwoners en een prima plek. Hier zien we meer van onder dan van boven water. Twee dagen duiken om de wondere wereld van het natuurreservaat te ontdekken; white tip sharks (veel), zeepaardje, frog fish en onze eerste whaleshark gezien! Tijdens de bootreis zien we ook nog een groep pilot-whales waarvan er een net een jong heeft gekregen; de fregatvogels vliegen weg met de navelstring. Papa komt gevaarlijk dichtbij de boot om polshoogte te nemen. En ja, daarna ga je gewoon bijkomen op weer zo'n Ad Visser locatie . Ditmaal zijn de zandvlooien de storende factor, maar de hangmat biedt uitkomst. Op een van onze wandelingen komen zomaar een gigantische Boa tegen, alsof ie er voor ons ligt.

Nu nog een dag Panama City en dan verlaten we het continent, de Spaanse taal, de macho cultuur, de hier en daar westers aandoende luxe (en de bijbehorende extra kilo's) en de Caribische dans en muziek.
Los Angeles here we come. Vervolgens gaan we een maand nog meer tropische eilanden aandoen en dan op naar Azie!

Por todos nuevos amigos, conocidos y companios que nosotros hemos encontriendo a America Sur y en Panama: muchas gracias por el bien y alegre tiempo. 

Gracias, adios y hasta la proxima vez!